Wystawa Ivo Nikicia odwołuje się do dekoracyjnych poroży, jakie kiedyś były wyposażeniem tradycyjnego salonu, a obecnie stają się modne przez swoją anachroniczność. Nikić nadał im dizajnerską oprawę: otrzymały precyzyjne i perfekcyjnie wykonane pokrowce zamykane na eleganckie zamki błyskawiczne. Takie pokrowce chronią poroża przed kurzem i wyglądają niespodziewanie estetycznie i erotycznie - niczym wystylizowana odzież, komunikująca więcej niż to, że służy do okrycia.
Jeden z pokrowców łączy kilka egzemplarzy poroży w pajęczą sieć, która staje się niemal autonomicznym obiektem - łapacz kurzu wraz z cieniem rzucanym na ścianę tworzy piktogram o nieodgadnionej treści, który zwielokrotniony pojawia się jako motyw na czarno-białej tapecie i sprawia wrażenie znaku słowa. W małej przestrzeni Galerii Okna wykreowany zostaje environment o strukturze szkatułkowej, kryjącej w sobie różne paraautonomiczne obiekty, w tym: niespełna minutowy film wideo, który pozostawia nas z wątpliwością, czy to, co zobaczyliśmy jako puentę, było wynikiem drobiny kurzu w naszym oku czy realnie zaistniało na ekranie.
Ivo Nikić ( ur. 1974 w Prisztinie, Serbia), mieszka i pracuje w Warszawie. W 2003 uzyskał dyplom z malarstwa w pracowni Jarosława Modzelewskiego, aneks w pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej Mirosława Duchowskiego. Maluje przedmioty zużyte, brudy miejskie i domowe; realizuje instalacje, fotografie i wideo. Od 2001 współtworzy z Piotrem Kopikiem oraz Karolem Radziszewskim grupę szu szu.

[materialy organizatora]