Znana stołeczna bywalczyni Aga L. powiedziała o tym miejscu „ Jest ok, ale wkurzyły mnie…”. Nie powiem od razu, co zburzyło spokój koleżanki, ale się z nią zgodzę – Vinarius jest naprawdę ok. To kolejna winiarnia w mieście, do której warto zabrać wymagających kolegów. W asyście sześciu wybrednych towarzyszy wybrałem się na Bednarską. Już sam adres brzmiał zachęcająco, bowiem rzadko bywa, że w Warszawie możemy się poczuć jak w Pradze. Na Bednarskiej właśnie tak jest. Vinarius to klasyczne połączenie sklepu (przede wszystkim wina francuskie, ale i marokańskie) z restauracją. Proste stoliki i wszechobecna biel pozostawiają dobre wrażenie, sprawiając, że czujemy się trochę jak w skandynawskim domu (zwłaszcza gdy usiądziemy przy jedynym stoliku przy oknie, z widokiem na leniwą Bednarską). Do jedzenia czeka na nas klasyczna selekcja przekąsek do win (17-46 zł) oraz kilka prostych dań. Nie ma ich w menu, tylko na tablicy, gdyż propozycje codziennie się zmieniają. Stałe są tylko wysokie ceny (28-71 zł) oraz smak – tego dnia na naszym stole zawitało penne z grillowanym łososiem oraz kilka porcji schabu z grillowanymi warzywami. Nikt raczej nie narzekał. – No owszem, owszem. Podoba się. Ale Mielżynski lepszy – kręciła nosem koleżanka. – Obsługa była miła, ale zapomnieli o nas pod koniec wizyty – dodała inna pani krytyk. I na koniec oddajemy głos Adze: – Jest ok, ale wkurzyły mnie te beznadziejne freski na suficie! Otóż to. Nie wiem, skąd się wziął ten pomysł, ale sugerujemy zainwestować w białą farbę i szybko pozbyć się tego kompletnie niepasującego kiczu. Freski na ścianie, choć nieco dziwne, można zostawić. Miejsce z dużym potencjałem, zgadzamy się, ale sufitu prędko nie zapomnimy. [Mladen Petrov]