tekst i foto: Iza Bielecka-Gnaś

Do Mesity prowadzą z ulicy Siennej... stare walizki. Idźcie ich szlakiem, a dostaniecie się do ukrytego w centrum miasta antykwariatu-kawiarni. Fragmenty meblościanek i półek, uginające się pod naporem książek nie pierwszej młodości, od razu przywiodły mi na myśl starą szkolną bibliotekę. Na szczęście zamiast groźnej bibliotekarki, upominającej się nerwowo o zwrot zaległych książek, w środku czeka sympatyczna pani spiesząca z menu. Poza tym w Mesicie można pozwolić sobie na wygodę popijania podczas czytania. Do wyboru jest kilkanaście herbat, każda stanowi świetne remedium na zimowy chłód, gruszkowa (5 zł) w szczególności! Czekają także kawowe wariacje (ok. 7 zł), koktajle (8 zł) lub soki (6 zł). Wygłodniałe mole książkowe mogą liczyć najwyżej na ciastko dnia (6,50 zł) i jak najbardziej szkolną kanapkę (która być może celowo wpisuje się w konwencję) o zagadkowej nazwie „Natalia” (3 zł). Lokal jest jasny, przestronny, z dużymi oknami, nie ma tu częstego w antykwariatach zaduchu czy nieprzyjemnego zapachu rozkładającego się papieru. Książki znajdziemy różne – od komiksów „Tytus, Romek i A’Tomek” do tomisk Byrona czy hitu lat 90. – serii „Kronik XX wieku”. Na ścianach kilka losowo dobranych plakatów i zdjęcia z domami Gaudíego. Krzesła, lampy, stoły i obrusy stanowią przekrój przez kilka powojennych epok. Nie myślcie jednak, że subtelnie pokryta patyną czasu Mesita nie przystaje do rzeczywistości. Na parapecie leżą bowiem najnowsze tygodniki społeczno-polityczne i aktualny dziennik. Dzięki doniczkom i kanapowym zakątkom, które przy wczesnych grudniowych zachodach słońca kuszą propozycją kilkuminutowej drzemki, można poczuć się tu jak w domu. Szczególnie sprzyja temu dochodzący zza baru odgłos gotującej się wody i dźwięki ze zlewozmywaka. Jeżeli na co dzień mieszkacie w akademiku i zatęsknicie za domowymi pieleszami, Mesita z pewnością może być ich godną namiastką. Uprzedzam jednak, że – jak na domowe wyroby przystało – kakao dostaniecie z kożuchem (ble)! Jeśli zamierzacie okopać się tu w babcinym fotelu wraz z książką i kubkiem dobrej kawy – powiadomcie bliskich, bo na bank przepadniecie na dłuuugie zimowe godziny.